Sex is toch niet pret-a-porter?

Seks moet weer haute couture worden, maar wat als je nou 20 paar zwarte sokken nodig hebt? Ga je naar gerenommeerd ontwerper of ga je naar de Zeeman? Seks is een consumptieproduct en dat is het ook altijd geweest. In een samenleving waar porno mainstream is geworden kan niemand er vreemd van opkijken dat seks te koop is, vrouwen gedenigreerd worden en daar een stevige backlash tegen is.

Dit is niets anders dan de vierde feministische golf. De eerste heeft een heleboel juridische kwesties opgelost, de tweede heeft een verwrongen beeld van rolverdelingen proberen te introduceren en de derde is vooral bezig geweest met het verder theoretisch onderbouwen van deze ideeen of ze te weerleggen. De vierde, na een eerste oprisping van girlpower in de jaren negentig is nu gericht op een gesexualiseerd beeld van de vrouw in de media. In principe is na rechten, gedrag en woorden, nu het beeld van de vrouw in relatie tot seks aan de beurt.

De volgende stap is logischerwijs de gedachten en fantasieen van mensen zelf. Hoewel technologisch nog niet mogelijk is dit het logische einddoel van de feministische beweging. Tussen de golven is een even sterke en minstens zo gevaarlijke beweging aan de gang. Puur onversneden misogynisme dat tot doel heeft de vorige golf ongedaan te maken, binnen de regels die die golf zelf stelt.

De gemoedelijke onderschatting van vrouwelijke capaciteiten heeft plaatsgemaakt voor een blinde angst voor de vrouw en de daarbij horende seksualiteit. Vandaar ook de verering van de pooier in Amerikaanse rapmuziek. Hij heeft een voor de onzekere puber fantastische hoogte bereikt: Absolute macht over vrouwen.

Laffe Ouders

Minister Plassterk heeft zich hard gemaakt voor het aanpassen van de seksuele moraal onder jongeren. Zo'n moraliserend standpunt van een sociaal-democraat zal niemand die Plassterk als Buitenhof columnist kent, versteld doen staan. Een salonfähig onderwerp dat een frisse, progressieve uitstraling geeft aan een eeuwenoud onoplosbaar vraagstuk;"Wat voor moraal zou U willen opleggen aan de bevolking?"

Journaliste Myrthe Hillekens heeft zoals gebruikelijk een weinig subtiel antwoord, een stortvloed aan anekdotes en gevoelens over wat er mis is met die moraal. In de uitzending van Pauw en Witteman gisteren redeneert ze passievol dat de overheid dit probleem maar moet oplossen omdat ouders Internet te moeilijk vinden en het derhalve buiten hun takenpakket valt. Tegen alle tegenargumenten van Femke Halsema komt een luidkeels 'O tempora, O mores.' Ze meent een 'roepende in de woestijn' te zijn. Een fascinerend zelfbeeld voor iemand die wel degelijk een beroep doet op zowel de angsten van de gehele vrouwelijke bevolking als op die van alle ouders. Maar een beetje vervolgingswaanzin is een winnende strategie. Hoe lang zal het duren voordat de gewaardeerde tegenstanders in het publieke debat een brute karaktermoord zullen ondergaan?

De patatgeneratie, hippies, de zelfmoordepidemie na de publicatie van Die Leiden des Jungen Werther, zorg over het gedrag van de jeugd van tegenwoordig is van alle tijden. Toch blijkt het meestal wel mee te vallen. De jongeren komen wonder boven wonder altijd wel weer terecht, veelal in dezelfde situatie als hun ouders, klagend over het gebrek aan moraliteit bij hun kinderen. "Daar ligt een taak voor de regering.", roepen ze, jaren later.

Zijn de ouders zich er wel van bewust dat kinderen veel beter met de media omgaan, dan zij ooit gedaan hebben? Marketeers zijn naarstig op zoek naar methodes om kinderen alsnog voor hun producten te interesseren, en seks is daar de enige uitzondering op? Of heeft het misschien toch met de puberteit te maken? Is het net als in vroeger tijden niet gewoon een kwestie van het kanaliseren van een hoop ongebruikte energie en razende hormonen? Of is dit dan de generatie die het menselijk ras roemloos ten onder zal laten gaan, zich alleen maar bekommerend om de volgende seksuele excesessen? Nee, dat zijn de babyboomers en de voormalige hippies, mensen zoals Plassterk.

Er is een bestaande, bewezen tactiek die niet alleen het gedrag ten opzichte van de andere sekse verbetert, maar ook het zelfvertrouwen en de Academische prestaties van zowel jongens als meisjes: Gescheiden onderwijs. Ondanks dat de minister zich bij uitstek in dit onderwerp kan verdiepen, is het nog niet aan de orde van de dag gekomen. Wellicht klinkt het te weinig progressief en zal ook aan de coalitiepartners moeilijk te verkopen zijn, aangezien het ook geïnstitutionaliseerde homoseksualiteit in de hand werkt.

Angst voor de ongeremde Lust en de culturele vervlakking die daar bij hoort is nauwelijks een interessant of noemenswaardig onderdeel van een emancipatieplan. Het is wel een goed voorbeeld van door de staat opgelegde heropvoeding en zal daarom populair zijn bij ouders die liever niet zelf de steile 'learning curve' van de jongerencultuur op Internet willen beklimmen. Maar wat als zich na het 'petite mort' van een videoclip orgasme zich een onbekend gevoel zich meester maakt van het hart van de moderne jongere? Wat als hij of zij, allang blasé over alles wat met seks te maken heeft nog steeds snakt naar echte liefde? Komt daar ook een cursus voor, of moeten pubers met liefdesverdriet ook maar eelt op hun ziel gaan kweken, net als hun ouders?